Królewicz na Świętym Krzyżu

Opublikowano 29 październik 2010 autor: Czarownica | Kategoria: Z Krainy Czarownic | Komentarze (0)

Jednym z moich ulubionych miejsc, na które udaje się na swojej miotle jest Święty Krzyż. Jak zapewne wiecie znajduje znajduje się tam Klasztor oraz Sanktuarium Relikwi Krzyża Świętego. Obok klasztoru stoi posąg św. Emeryka. Legenda głosi, że Emeryk co rok przybliża się o ziarnko piasku do klasztoru, a kiedy już tam dojdzie nastąpi koniec świata (oj, ale jeszcze długa droga przed nim) A skąd w ogóle wziął się na Świętym Krzyżu królewicz Emeryk? Zaraz Wam o tym opowiem…

Otóż Emeryk to węgierski królewicz, który został zaproszony do naszego kraju przez króla Bolesława Chrobrego. Król na powitanie królewicza wyprawił polowanie. Cała świta królewska wyruszyła w lasy świętokrzyskiej krainy. Nagle Emeryk wśród drzew zauważył jelenia i pobiegł za nim. Pogoń trwała tak długo, że królewicz zorientował się, że się zgubił. Jednakże, kiedy już miał zacząć już króla spostrzegł, że jeleń, którego gonił, zaplątał się w gęstwinie.

Na początku Emeryk przyglądał się zwierzęciu, ale po chwili postanowił go upolować. Gdy już wycelował strzałę w kierunku jelenia, zwierze odwróciło w jego stronę głowę, a znad jego rogów widoczny był oślepiający kształt krzyża. Królewicz wystraszył się i wstrzymał wystrzał. W tym samym momencie jeleń zniknął niczym zjawa. Emeryk nie mógł odnaleźć drogi powrotnej do króla. Kiedy nadchodziła ciemna noc postanowił odpocząć. Wtedy to jego oczom ukazał się anioł. Mężczyzna przeżegnał się i słuchał słów postaci. Świetlista istota poprowadziła zagubionego do drewnianego klasztoru na szczycie góry, gdzie zaopiekowali się nim mnisi, i powiedziała mu, żeby zostawił tam to, co ma najcenniejszego, a sama zniknęła.

Emeryk posłuchał głosu anioła i pozostawił w klasztorze złoty relikwiarz, który dostał od ojca – króla Węgier, przed wyjazdem do Polski. Król Chrobry postanowił uczcić całe to wydarzenie i wybudował w miejscu starego drewnianego klasztoru, nowy oraz piękny kościół. Prawda, że cudowna historia? Uwielbiam ją opowiadać i odwiedzać Święty Krzyż. Wam też polecam!